Ratunku! Mój pies szczeka na inne psy. Cz.I

AUTOR: Magdalena Grabowska – Instruktor szkolenia psów, zoopsycholog/behawiorysta, socjolog w specjalności komunikacja społeczna

Oszczekiwanie innych psów na spacerach, to jedno z głównych zachowań, jakie omawiam i przepracowuję z opiekunami na konsultacjach behawioralnych.
Jeżeli spacer z psem powoli staje się dla Ciebie udręką a Twój pies nie przestaje szczekać, zapraszam do lektury.

Dlaczego Twój pies szczeka na inne psy na spacerach?

Powodów do podjęcia tego zachowania może być wiele. Nawet w przypadku jednego psa, który prezentuje takie zachowanie, może być ich kilka, nawet sprzecznych. Kluczowe jest poprawne zdiagnozowanie przyczyny pojawiania się zachowania. Na tej podstawie, zawsze indywidualnie dostosowuję plan pracy terapeutycznej, włączając w to trening i odpowiednie zorganizowanie psu przestrzeni spacerowej.

  • Pies może zwyczajnie bać się kontaktu z obcymi psami i nie chcieć wcale do nich podchodzić a szczekaniem i grożeniem próbuje je od siebie zdystansować.
    Wtedy, już z daleka potrafi szczekać i rzucać się na smyczy w kierunku drugiego psa.
    W ludzkim świecie można by to porównać do słynnego „trzymaj mnie, bo go walnę” 😉
    a na domiar złego, te wstrętne psy jednak co jakiś czas podbiegają na spacerach i nie dają żyć Twojemu psu.
  • Może mieć również doświadczenie wielokrotnych niekomfortowych kontaktów z innymi psami i z czasem uczy się, że grożenie i szczekanie jest najlepszą formą odsunięcia od siebie nachalnych kolegów. Kiedyś inne psy podchodziły do Twojego psa, albo nawet Twój do innych ale zazwyczaj wyglądał wtedy jak „zbity pies”. Podkulał ogon, obniżał głowę, czasem kładł się na ziemi i pokazywał brzuch. A inne psy często go obskakiwały i goniły. Z czasem zaczynał szczekać z większej odległości na te bardziej nachalne i/lub większe a potem to już praktycznie na wszystkie.
  • Zdarza się, że pies bardzo by chciał przywitać się z innymi psami ale brak mu doświadczenia. Zauważysz wtedy, że trochę by chciał ale trochę nie. Trochę podchodzi a za chwilę ucieka a po chwili często ugina przednie łapy i zaczyna szczekać. Czasem, kiedy z daleka zobaczył innego, aktywnie poruszającego się psa, zaczynał szczekać. A potem to już szczekał prawie na wszystkie.
  • Może być również tak, że Twój pies frustruje się, bo podejście do innych psów jest często uniemożliwiane. Coraz rzadziej miałe(a)ś okazję, by Twój pies mógł pobawić się z innymi, bo przestał wracać na zawołanie szalejąc z innymi psami, a będąc na smyczy niemiłosiernie do nich szarpał? Bardziej komfortowe stało się więc omijanie innych psów z daleka. I tak się jakoś stało, że zaczął szczekać na widok innych psów i nadal bardzo chciał się witać. A po czasie to już przestał się chcieć witać, tylko szczekał jak szatan a zdarzyło się nawet, że kiedy inny pies podszedł, to Twój się na niego rzucił. Jak do tego doszło?
  • A czasem jest też tak, że Twój pies ma tylko jeden określony rodzaj kontaktów z innymi psami i żadnych innych doświadczeń (np tylko określone psy na jednej psiej łączce). Tam bawi się z nimi jak szalony, a kiedy wychodzisz z nim na spacer w inne miejsce, to zachowuje się, jakby chciał je wszystkie połknąć w całości. Na początku tylko ciągnął i był bardzo pobudzony, ale z czasem zaczął szczekać i rzucać się jeszcze bardziej.
  • Albo szczeka i rzuca się tylko na osiedlu albo bardziej na osiedlu, niż w innych miejscach.
    I właściwie cieżko jest w ogóle przejść pomiędzy blokami, bo co chwilę zza roku wyłania się inny pies. Przejście przez osiedle przypomina przeprawę przez pole minowe.

W tym wpisie skupimy się na tych psach, które boją się kontaktu z innymi, obcymi psami.

Skąd mam wiedzieć, że mój pies się boi?

Zaobserwuj pojawiające się reakcje psa, kiedy Twój pies zauważa innego psa. Podzielimy je według odległości od innych psów. Strefa zielona, strefa pomarańczowa i strefa czerwona.

Strefa zielona

  • Twój pies z większej odległości zauważa inne psy, patrzy na nie, czasem na chwilę się zatrzymuje
  • po chwili, często przekierowuje się na węszenie w inną stronę, lub tak jakby nie chciał ich widzieć, idzie przed siebie i węszy.

Strefa pomarańczowa

  • na widok psa zaczyna się nerwowo wpatrywać
  • zanim jeszcze zacznie szczekać, lekko obniża się na łapach
  • ogon obniża się, czasem zaczyna bardzo szybko falować ale w obniżonej pozycji (wynik gotowości organizmu do reakcji na zagrażającą sytuację)
  • pysk psa się zaciska
  • ciało staje się napięte
  • uszy są lekko odchylone do tyłu
  • czasem pies zatrzymuje się i obserwuje a czasem wciąż próbuje odejść, np przekierowując się na węszenie lub przyspieszonym krokiem, jakby trochę spłoszony.

Strefa czerwona

  • pies ustawia się frontalnie do drugiego psa
  • napina smycz w kierunku drugiego psa
  • szczeka czasem z ogonem obniżonym i w obniżonej pozycji a czasem z ogonem podniesionym w górę, jednak w trakcie szczekania często przesuwa ciało w stronę psa i od psa.
  • nie powstrzymany potrafi podszczypnąć drugiego psa lub uderzyć go zębami
  • jeżeli drugi pies i tak do niego podbiegnie, często sztywnieje a po odejściu od psa często wraca do szczekania, może próbować ugryźć.

Im dłuższy czas i ilość doświadczeń oszczekiwania, tym bardziej skraca się strefa zielona i pomarańczowa a wydłuża strefa czerwona. Oznacza to, że Twój pies zaczyna szczekać i grozić w coraz większych odległościach od drugiego psa. Z czasem może się także pojawiać coraz mniej sygnałów strachu a coraz więcej tych ofensywnych np. podniesiony ogon, frontalne ustawienie, uszy nastawione do przodu. Pierwotna przyczyna przestaje być widoczna a pies na pierwszy rzut oka wygląda na „agresora” i tak się zachowuje.

Co mogę zrobić, by pies przestał szczekać na inne psy?

Podczas konsultacji behawioralnej przygotowuję plan pracy terapeutycznej, który zakłada zmiany w funkcjonowaniu psa na wielu poziomach.

Co mogę zrobić już dziś sam?

  • upewnić się u lekarza weterynarii, czy Twojemu psu nic nie dolega (w tym również alergie).
  • na bieżąco realizować biologiczne i psychiczno-społeczne potrzeby podstawowe psa
    (z wyłączeniem bezpośrednich kontaktów z psami, chyba że są takie, które Twój pies lubi i chce przebywać w ich obecności)
  • wyłączyć ze spacerów miejsca, w których spaceruje dużo psów, lub takie z wąskimi przejściami (np. osiedla) lub zmienić godziny spacerowania na takie, w których nie spotkasz wielu psów.
  • zamiennie wdrożyć przynajmniej 1 spacer w spokojnych miejscach, w których Twój pies będzie mógł wybiegać się na lince treningowej – codziennie.
  • zabierać psa na spacery przed jedzeniem a jedzenie (najlepiej dosmaczone czymś pysznym) wydawać psu na spacerach
  • na spacerach utrzymywać psa co najmniej w pomarańczowej strefie a najlepiej zielonej. Nagradzać za odejścia od psów do zielonej strefy i podążenie za opiekunem.

Jak może pomóc behawiorysta- instruktor szkolenia psów?

  • przygotuje dla Ciebie indywidualny plan, dzięki któremu będziesz wiedział(a) krok, po kroku, jak pracować z psem.
  • wraz z Tobą zrealizuje plan
  • nauczy Cię rozumieć sygnały pojawiające się, zanim pies zdecyduje się szczekać – w ten sposób nauczysz się zapobiegać pojawianiu się szczekania
  • nauczy Ciebie a Ty psa, jak ma rezygnować ze szczekania na rzecz odejścia w Twoją stronę.
  • nauczy Cię, jak skracać strefę czerwoną i rozszerzać zieloną
  • nauczy Cię kiedy i w jaki sposób podjąć kontakt z drugim psem
  • nauczy Cię, kiedy na pewno nie podejmować kontaktu z drugim psem i jak wycofać się z niechcianego kontaktu z drugim psem.
Ignorowanie i omijanie psa, z którym nie chce się witać
Ominięcie psa, rezygnacja z kontaktu
Ocena sytuacji
Ocena sytuacji
Podjęcie przywitania z psem
Podjęcie kontaktu

W wyniku tych zmian i treningu, Twój pies może nauczyć się omijać psy, z którymi nie chce się witać a podejmować te kontakty, w których czuje się komfortowo. Bardzo ważne jest Twoje wsparcie i zrozumienie psa.
Pamiętaj, że podejmując pracę z psem, bez zrozumienia przyczyny pojawiania się zachowania, wiele ryzykujesz. Jeszcze bardziej ryzykujesz decydując się na przerywanie szczekania poprzez zadawanie bólu (szarpanie za obrożę, kolczatka, obroża elektryczna).
Stosując takie metody możesz spowodować, że pies będzie unikał bólu i może nawet przestanie szczekać ale już nigdy nie będzie w stanie podjąć normalnego kontaktu z innymi psami.
Stosując obrożę elektryczną skazujesz psa na życie w niej. Bo bez niej pies z pewnością wróci do niepożądanego zachowania ze zdwojoną siłą. Stosowanie jej nie buduje kompetencji społecznych psa, blokuje jedynie niepożądane zachowanie. Możemy zatem śmiało powiedzieć, że w tej sytuacji uczy jedynie unikania bodźca bólowego. Ból natomiast kojarzy się psu z obecnością innych psów.
Jeżeli czytasz ten artykuł i na ten moment obserwujesz na spacerach, że Twój pies tylko czasem szczeknie ale dość często się boi, NIE CZEKAJ, ROZPOCZNIJ PRACĘ Z PSEM JUŻ DZIŚ. DUŻO PROŚCIEJ PRACUJE SIĘ Z PSEM, KTÓRY NIE MA JESZCZE SILNIE WYUCZONYCH ZACHOWAŃ GROŻĄCYCH.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *